Chaber bławatek

Article on other languages:

del.icio.us del.icio.us
Digg Digg
Furl Furl
Reddit Reddit
Rojo Rojo
Add to OnlyWire
Chaber bławatek
Systematyka wg Reveala
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa Rosopsida
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Rodzaj chaber
Gatunek chaber bławatek
Nazwa systematyczna
Centaurea cyanus
L., 1753
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons
Gatunek leczniczy

Chaber bławatek (modrak, wasiłek, wołoszka, jasieniec, głowacz) (Centaurea cyanus L. 1753) – gatunek roślina z rodziny astrowatych. Występuje głównie w Europie i na obszarze śródziemnomorskim, także w Azji. Pospolity chwast polny, archeofit.

Chabry bławatki jako chwasty polne
Chaber bławatek
Chaber bławatek

Spis treści

Charakterystyka

Pokrój
Roślina zielna, słabo ulistniona, tworzy łany, osiąga wysokość 30–90 cm.
Łodyga
Cienka, prosta, lekko żeberkowana, pajęczynowato owłosiona, rozgałęziona.
Liście
Ułożone skrętolegle, najczęściej równowąskolancetowate, szarozielone, szerokości 2–5 mm. Dolne na ogonkach, z pojedynczymi, małymi ząbkami lub pierzastodzielne z 2–3 łatkami. Górne niepodzielone, siedzące.
Kwiaty
Kwiaty tylko rurkowate. Pojedyncze koszyczki kwiatowe o średnicy 2-3 cm wyrastają na szczytach pędów z łuskowatej, podłużnej okrywy. Przyczepki listków okrywy brzegiem piłkowanoząbkowane lub orzęsione. Korona o 5 rurkowato zrośniętych płatkach o barwie ciemnobłękitnej, czerwonej, różowej lub białej. Kwiaty brzeżne większe, 5 pręcików, słupek dolny, złożony z 2 owocolistków. Okres kwitnienia od maja do września.
Owoce
Niełupki.

Biologia i ekologia

Kwiat bławatka

Odmiany

  • 'Blue Boy' – pełne, szafirowoniebieskie koszyczki.
  • 'Jubilee Gem' – pełne, niebieskie koszyczki, karłowe (wysokość 35-40cm).
  • 'Polka Dot' – karłowe, pełnokwiatowe, szeroka gama barw.
  • 'Red Boy' – pełne, czerwone koszyczki.
  • 'Rosa Ball' – pełne, różowe koszyczki.
  • 'Weisser Ball' – pełne, białe koszyczki

Zastosowanie

  • Roślina lecznicza
    • Surowiec zielarski: kwiat bławatka bez kielicha (Flos Cyani sine calicis, Flos Cyani). Zawiera antocyjanidyny, flawonoidy, sole mineralne (w tym dużo manganu), cychorynę, centaurynę[3].
    • Działanie: moczopędne, żółciopędne i przeciwzapalne. Ze względu na bardzo łagodne działanie przeciwzapalne stosowany przy zapaleniu spojówek i w pediatrii. Napar z kwiatów zalecany jest przy chorobach nerek, stanach zapalnych kłębków i miedniczek nerkowych, przy niewydolności krążenia i w kamicy nerkowej. Zewnętrznie stosuje się go przy trudno gojących się ranach i owrzodzeniach[3].
    • Zbiór i suszenie: kwiat zbierać w słoneczny dzień, rano, po obeschnięciu rosy. Zbiera się płatki, wyrywając je z koszyczka. Zebrane kwiaty należy suszyć bardzo szybko w zacienionym i silnym przewiewie, aby nie zblakły, gdyż wówczas tracą własności lecznicze. Susz szczelnie zamknąć i przechowywać w ciemności.
  • Roślina ozdobna – stosowana na kwiat cięty i rabaty.
  • Barwnik – w czasach, gdy nieznane były sztuczne barwniki, z płatków brzeżnych bławatka wytwarzano niebieską farbę w połączeniu z ałunem, która doskonale barwiła wełnę. Sam sok barwi papier i przetwory spożywcze na niebiesko.
  • Roślina miododajna
  • Kosmetyka: używany przy łupieżu i grzybicy skóry głowy. Idealnie nadaje się do pielęgnacji włosów.

Uprawa

  • Uprawia się przede wszystkim odmiany pełne - wszystkie kwiaty mają dużą i rurkowatą koronę koloru białego, różowego, purpurowego i niebieskiego.
  • Sposób uprawy: termin siewu przypada na marzec - kwiecień, w rozstawie 20–30 cm. Ilość nasion na 1000 roślin: 2–3 g. Rośliny kwitną po około 10 tygodniach od siewu.

Przypisy

  1. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4. 
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8. 
  3. 3,0 3,1 Jan Macků, Jindrich Krejča, Apoloniusz Rymkiewicz: Atlas roślin leczniczych. Wrocław [etc.]: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 1989. ISBN 83-04-03281-3. 

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.