Czarnuszka siewna

Article on other languages:

del.icio.us del.icio.us
Digg Digg
Furl Furl
Reddit Reddit
Rojo Rojo
Add to OnlyWire
Czarnuszka siewna

1-6 Nigella sativa 7-12 N. damascena
Systematyka wg Reveala
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa Ranunculopsida
Rząd jaskrowce
Rodzina jaskrowate
Rodzaj czarnuszka
Gatunek czarnuszka siewna
Nazwa systematyczna
Nigella sativa L.
Sp.Pl. 1753
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons
Gatunek leczniczyGatunek jadalny
Kwiat

Czarnuszka siewna (Nigella sativa L.) – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych. Pochodzi z Europy Południowej i Azji Zachodniej. W Polsce jest uprawiana i czasami przejściowo dziczejąca (efemerofit).

Spis treści

Morfologia

Łodyga
Wzniesiona i rozgałęziona o wysokości 20-50 cm.
Liście
Podwójnie pierzastosieczne o równowąskich odcinkach.
Kwiaty
Dość duże, o średnicy do 3 cm, pojedynczo wyrastające na szczycie pędów.Działki kielicha białych do bladobłękitnych z błękitnym unerwieniem i szczytach seledynowych. Działki okwiatu szerokojajowate, przekształcone w dwuwargowe miodniki osadzone na trzonkach.
Owoce
Składają się z 5 do 10 mieszków, całkowicie zrośniętych ze sobą, zwieńczonych zaschniętymi słupkami, o prawie dorównującej im długości. Zawierają czarne, trójgraniaste nasiona o smaku gorzkiej kawy i korzennym (muszkatałowym) zapachu.

Biologia i ekologia

Roślina jednoroczna. Dziko występuje na siedliskach ruderalnych i jako chwast zbożowy. Kwitnie od maja do września. Liczba chromosomów 2n=12[1]

Zastosowanie

Ciekawostki

  • W starożytności używano jej jako panaceum.
  • Mielone nasiona czarnuszki stanowią dobrą namiastkę pieprzu, gdyż u osób wrażliwych nie podrażniają błony śluzowej żołądka.
  • Krewniaczka - czarnuszka damasceńska (Nigella damascena, na ilustracji po prawej stronie) jest rośliną ozdobną.
  • W sezonie wegetacyjnym 2008 prace badawcze nad uprawą czarnuszki siewnej rozpoczął Uniwersytet Warmińsko-Mazurski[potrzebne źródło].

Przypisy

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8. 

Bibliografia

  1. Jan Macků, Jindrich Krejča, Apoloniusz Rymkiewicz: Atlas roślin leczniczych. Wrocław [etc.]: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 1989. ISBN 83-04-03281-3. 
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953. 

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.