|
Article on other languages:
|
Język keczua (runa simi; hiszp. quechua) – język z rodziny keczua, którym posługują się Indianie Keczua. Był językiem urzędowym imperium inkaskiego aż do jego upadku, a po konkwiście do jego rozpowszechnienia przyczynili się misjonarze, przyjmując go za oficjalny język ewangelizacji. Obecnie językiem keczua posługuje się ok. 11 mln osób, głównie w Andach, od Argentyny, przez Ekwador aż po Kolumbię, a w Peru oraz Boliwii jest jednym z języków urzędowych (obok hiszpańskiego). Z języka keczua wywodzą się polskie wyrazy takie jak inka, lama, puma.
FonetykaSpółgłoskiSamogłoskiJęzyk keczua ma trzy samogłoski: /a/, /i/ i /u/. Po spółgłosce języczkowej /i/ i /u/ brzmią jak [e] i [o]. Akcent zawsze pada na przedostatnią sylabę wyrazu. Nie ma tonów ani iloczasu. Gramatyka
Keczua jest językiem aglutynacyjnym. Rzeczowniki w tym języku odmieniają się przez liczby i sześć przypadków. Przymiotniki są nieodmienne. Posiada liczne specjalne przyrostki, które bliżej charakteryzują określany wyraz- mają znaczenie np. wątpiące, potwierdzające itd. Bibliografia
Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.