Jeżyna popielica (popielica, j. sinojagodowa) Rubus caesiusL. - gatunek rośliny z rodziny różowatych. Występuje w strefie klimatu umiarkowanego w Euroazji, w Polsce jest pospolity[1].
Pędy płone (roczne), obłe, proste, cienkie, woskowato oszronione, o prostych kolcach, pokryte gruczołkami na trzoneczkach, zielne (sinawe). Dwuletnie, częściowo zdrewniałe u podstawy, rozgałęziają się, kwitną i owocują.
Białe, tworzące baldachogrona lub grona. Kielich kutnerowato omszony, o wygiętych działkach, płatki korony podługowate, na szczycie wycięte. Na owocu działki są wyciągnięte do góry. Kwitnie od maja do września.
Pestkowiec (jagoda pozorna, jagoda), zrośnięte owocki tworzą nibyowoc, nazywany jeżyną. W przeciwieństwie do maliny pełny, gdyż odpada z częścią rozrośniętego dna kwiatowego. Podobnie jak pędy owoc jest niebieskawo oszroniony (stąd nazwa gatunkowa - popielica od popielatego koloru owoców), kwaśny.
Działanie. Liście medycyna ludowa wykorzystuje jako środek ściągający i przeciwbiegunkowy. Suszone owoce wykorzystuje się podobnie jak owoce maliny w stanach podgorączkowych.
↑ Jedna z nielicznych jeżyn stosunkowo łatwa do rozpoznania i dlatego popularna. Nazwa jest jednak często nadużywana i podawana w odniesieniu do innych jeżyn z podrodzaju Rubus
↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.