Article on other languages:
- Brukev
- Kål
- Kohl
- Brassica
- Brasiko
- Brassica
- Kaalit
- Brassica
- Brassica
- חרדל
- Kál
- Brassica
- 십자화속
- Brassica
- Kool_(geslacht)
- Kål
- Brassica
- Kapusta
- Brassica
- Varză
- Капуста_(род)
- Brassica
- Kål
- Капуста
 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
Kał (inaczej stolec, ekskrementy, odchody) – odpadowe produkty procesu trawienia.
Kał powstaje w jelicie grubym. Resztki pokarmowe przemieszczane z jelita cienkiego do jelita grubego mają konsystencję stosunkowo płynną; dopiero w jelicie grubym dochodzi do końcowej fazy resorpcji wody i zagęszczenia kału. W skład kału wchodzą resztki pokarmowe, śluz, bakterie, resztki nabłonka, woda itp. Kał przesuwa się w jelicie wskutek ruchów perystaltycznych; ostateczne jego formowanie zachodzi w odbytnicy. Wydalany jest w czasie defekacji przez odbyt dzięki skurczom ścian odbytnicy.
Kał człowieka i innych ssaków charakteryzuje się dość znaczną gęstością, natomiast w przypadku kręgowców innych niż ssaki (z wyłączeniem stekowców) może być znacznie rozcieńczony. Wiąże się to z faktem, że w końcowej części jelita grubego (kloaka) znajduje się u nich ujście moczowodów. To właśnie z tej przyczyny kał ptaków (guano) charakteryzuje się znaczną płynnością.
Spis treści |
Skład kału
Kał człowieka zawiera (w przybliżeniu):
- niestrawione resztki pokarmu takie jak błonnik oraz obumarłe komórki wyściełające ścianki jelit - 10%
- woda - 75%
- bakterie - 15%, w większości niegroźne dla ludzi bakterie symbiotyczne, lecz w kale rozwijają się też groźne dla zdrowia drobnoustroje, w tym śmiertelnie groźne i bardzo zaraźliwe bakterie cholery i duru brzusznego.
Bilirubina i biliwerdyna, będące produktami rozpadu hemoglobiny, nadają kałowi brązowy kolor.
Bakteryjne produkty rozkładu [gł. gazowe] substancji zawartych w kale są przyczyną jego przykrego zapachu.
Kał zawiera też znaczne ilości związków azotu i fosforu, dlatego nieoczyszczone ścieki miejskie zwierające kał, trafiając do zbiorników wodnych nie tylko zatruwają je pod względem bakteriologicznym lecz także sprzyjają zakwitowi wody, a w efekcie powodują deficyt tlenowy.
Szacuje się, że z powodu spożywania zanieczyszczonej (między innymi kałem) wody pitnej co roku na świecie umiera od 2 do 5 milionów osób[1].
Regularność wypróżnień
Prawidłowe wydalanie stolca ma ważne znaczenie dla zdrowia. Odbywać się ono powinno 1-2 razy w ciągu doby. Nie jest jednak zaburzeniem, gdy człowiek wydala stolec więcej niż dwa razy w ciągu doby, lub też wydala go co dwa dni, wówczas gdy jego spoistość jest prawidłowa (nie jest ani za twardy, ani za wodnisty). Wydalanie stolca odbywa się najczęściej w godzinach rannych. U niektórych ludzi występuje skłonność do zaparcia, co jest już objawem chorobowym.
Niekiedy zaparcie występuje w następstwie zmiany warunków otoczenia lub diety, np. w czasie podróży, w pierwszych dniach pobytu w nowym miejscu, w okresie dłuższego leżenia. Mija ono samoistnie lub po zastosowaniu słabych środków przeczyszczających.
Trzeba jednak pamiętać, że zaparcie może łączyć się z pewnymi chorobami, jak np. choroba wrzodowa, zapalenie lub kamica pęcherzyka żółciowego. W każdym przypadku zatrzymania gazów i stolca z jednoczesnymi bólami w jamie brzusznej należy natychmiast korzystać z pomocy lekarskiej. Taki zespół objawów występować może bowiem w bardzo poważnych chorobach, które wymagają natychmiastowej interwencji. W żadnym razie nie wolno wówczas podawać środków przeczyszczających.
Badanie laboratoryjne kału
- pasożyty i ich jaja
- niestrawione resztki pokarmowe (białko, tłuszcz)
- drobnoustroje chorobotwórcze (badanie mikroskopowe lub immunologiczne)
- badanie kału w celu wykrycia krwi utajonej
