Poziewnik szorstki

Article on other languages:

del.icio.us del.icio.us
Digg Digg
Furl Furl
Reddit Reddit
Rojo Rojo
Add to OnlyWire
Poziewnik szorstki
Systematyka wg Reveala
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa Rosopsida
Rząd jasnotowce
Rodzina jasnotowate
Rodzaj poziewnik
Gatunek poziewnik szorstki
Nazwa systematyczna
Galeopsis tetrahit L.
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons
Gatunek leczniczy
Kwiat

Poziewnik szorstki (Galeopsis tetrahit L.) - gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w Europie i północnej części Azji. W Polsce jest bardzo pospolity na terenie całego kraju.

Spis treści

Morfologia

Pokrój
Łodyga do 1 m wysokości, gałęzista, w górze często ogruczolona, na przekroju czworokątna, pod węzłami zgrubiała. Cała okryta jest kłującymi szczecinkami.
Liście
Jajowate lub podłużnie jajowate, zaostrzone, na brzegu karbowano-piłkowane, ogonkowe, ustawione naprzeciwlegle. Na dolnej wardze zwykle ciemny deseń zajmujący najwyżej 2/3 jej powierzchni.
Kwiaty
Zebrane po 7 w nibyokółkach. Cały kwiatostan jest przeważnie ciemno ogruczolony. Kielich ma na nerwach szczecinki, jego ząbki i przysadki są kłujące. Dwukrotnie dłuższa od kielicha korona jest grzbiecista, dwuwargowa, czerwona lub purpurowa, czasami biała (rzadko). Środkowa klapa dolnej wargi ma w nasadzie dwa uwypuklenia, w gardzieli zaś żółtą plamę. Górna warga jest jajowata i hełmiasta.

Biologia i ekologia

  • Biotop: Rośnie w widnych lasach, na polach, zrębach, przydrożach na niżu i w górach. Roślina azotolubna. W uprawach rolnych jest chwastem.
  • W Polsce kitnie od czerwca do października.

Zmienność

Zastosowanie

  • Roślina lecznicza
    • Działanie: Rozpuszczalna krzemionka wchłania się w przewodzie pokarmowym i gromadzi w różnych tkankach, jak skóra, błony śluzowe, ściany naczyń krwionośnych, tkanka płucna, krwinki czerwone i trzustka, wywierając korzystne działanie na organizm. Słabe działanie moczopędne, nieznaczne własności wykrztuśne, niezbyt silne działanie ściągające i odkażające przewód pokarmowy.
    • Surowiec zielarski: Ziele (Herba Galeopsidis)
    • Skład chemiczny:
      • do 6% garbników,
      • flawonoidy (m.in. pochodne skutelareiny),
      • irydoidy (m.in. galirydozyd),
      • alkaloid stachydryna,
      • saponiny,
      • gorycze,
      • kwasy organiczne jak salicylowy i kawowy,
      • sole mineralne, zawierające ok. 0,25% krzemionki rozpuszczalnej w wodzie.
    • Zbiór i suszenie: Górne części pędów zbiera się w okresie zakwitania i suszy w suszarniach naturalnych w cieniu i przewiewie.

Przypisy

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8. 
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4. 

Bibliografia

  1. A. Ożarowski, W. Jaroniewski, Rośliny lecznicze, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1989, ISBN 83-202-0472-0
  2. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6. 

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.