Prawoślaz lekarski

Article on other languages:

• Лечебна_ружа
• Echter_Eibisch
• Althaea_officinalis
• Althaea_officinalis
• Oficina_alteo
• Guimauve_officinale
• Echte_heemst
• マシュマロ
• Läkemalva
• Алтея_лікарська

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

Prawoślaz lekarski
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	Rosopsida
Rząd	ślazowce
Rodzina	ślazowate
Rodzaj	prawoślaz
Gatunek	prawoślaz lekarski
Nazwa systematyczna
Althaea officinalis
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Prawoślaz lekarski (Althaea officinalis L.) – gatunek rośliny zielnej należący do rodziny ślazowatych (Malvaceae). Kenofit, pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego. W Polsce jako gatunek dziko rosnący występuje na niżu, jest także uprawiany.

Morfologia

Pokrój

Bylina do 1,5 metra wysokości. Cała roślina jest owłosiona miękkimi, szarymi wloskami.

Liście

Ulistnienie skrętoległe. Liście duże, dłoniaste przypominające z wyglądu liście klonu, mają zaostrzony koniec i karbowane brzegi. Dolne są słabo 5-klapowe, górne 3-klapowe

Kwiaty

Różowe, dość duże, umieszczone głównie na wierzchołku łodygi w kątach liści, pojedynczo lub po kilka. Są to kwiaty promieniste, 5-krotne, a ich liczne pręciki zrośnięte są nitkami w rurkę wokół słupka. Kwitnie od lipca do sierpnia.

Owoce

Rozłupnie rozpadające się na liczne ciemnobrunatne, nerkowate i płaskie rozłupki.

Korzeń

Gruby, krótki, biały, pokryty żółtą skórką z drobnymi korzonkami.

Ekologia

Siedlisko: solniska, murawy, łąki, rowy. Hemikryptofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Agropuro-Rumicion crispi ^[1].

Zastosowanie

• Roślina lecznicza
  • Surowiec zielarski: korzeń i liście. W korzeniu występuje śluz, pektyny, skrobia, sacharoza, olej tłusty, związki białkowe i inne. W liściu - śluz, olejek lotny, kwasy organiczne i inne.

Prawoślaz lekarski

• • Działanie: surowiec działa przeciwkaszlowo i wykrztuśnie. Pomaga w stanach zapalnych przewodu pokarmowego - podrażnienia, uszkodzenia nabłonka, wrzód żołądka, nadkwaśność, zaparcia, w schorzeniach górnych dróg oddechowych, jak nieżyt oskrzeli i gardła z kaszlem. Zewnętrznie w postaci kataplazmów na trudnogojące się rany, wrzody, czyraki, w ropnym zapaleniu powiek. Także do lewatyw w przewlekłych zaparciach.
• Sztuka kulinarna: sproszkowane korzenie podgrzewane z cukrem tworzą delikatną, słodką masę, stosowaną w cukiernictwie. Zawierają skrobię, pektyny, asparaginę, sole mineralne, garbniki, betainę.
• Roślina ozdobna . Czasami (rzadko) jest uprawiany w celach ozdobnych. W uprawie wymaga gleby głębokiej, dobrze nawożonej i wilgotnej.

Przypisy