Przytulia czepna

Article on other languages:

del.icio.us del.icio.us
Digg Digg
Furl Furl
Reddit Reddit
Rojo Rojo
Add to OnlyWire
Przytulia czepna
Systematyka wg Reveala
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa Rosopsida
Rząd jasnotowce
Rodzina marzanowate
Rodzaj przytulia
Gatunek przytulia czepna
Nazwa systematyczna
Galium aparine L.
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Przytulia czepna (Galium aparine L.) – gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny marzanowatych. Roślina bardzo pospolita na całym terenie Polski.

Spis treści

Charakterystyka

Łodyga
Rozgałęziona, leżąca, lub wspinająca się. Osiąga długość 0,3-1,5 m. Czepia sie innych roślin za pomocą haczykowatych, sztywnych włosków. Jest ostro czterokanciasta, węzły ma zgrubiałe i owłosione.
Liście
Wyrastają w okółkach, w liczbie od 6-10 w jednym okółku. Poszczególne listki są jednonerwowe, klinowatolancetowate i podobnie, jak łodyga zadzierzyste.
Kwiaty
Kwiaty

Drobne kwiaty na długich szypułkach zebrane w wierzchotki wyrastające w kątach okółków liściowych. Wierzchotki te są znacznie dłuższe od liści, z kąta których wyrastają. 2-7 kwiatowe wierzchotki posiadają 4-8 podsadek w okółku. Kielich zrosły, dwuczęściowy. Korona o średnicy ok. 2 mm, składająca się z 4 wolnych, białych lub zielonkawych, ostro zakończonych płatków. Słupek dwuczęściowy, pręciki cztery z pylnikami wystającymi powyżej znamion słupka. Kwiaty przedprątne, zapylane przez muchówki, lub samopylne.

Owoc
Owoce

Rozłupnia rozpadająca się na dwie rozłupki o długości 4-7 mm, pokryte haczykowatymi szczecinkami. Sposób rozsiewania – zoochoria. Haczykowate rozłupki przyczepiają się do sierści zwierząt, ubrania ludzi, itp., rozsiewając się w ten sposób na znaczne nieraz odległości

Biotop, wymagania
Zarośla, przydroża, a przede wszystkim pola uprawne, na których jest pospolitym chwastem. Silnie zadzierzystymi rozgałęzieniami pędów spaja ze sobą źdźbła zbóż utrudniając zbiór. Roślina ruderalna i azotolubna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny (słabo) dla SCl. Galio-Urticenea [1] .

Ciekawostki

  • Zawiera kumarynę i czerwony barwnik, oraz enzym, który powoduje, że mleko krów, które najedzą się tej rośliny zsiada się [2].

Przypisy

  1. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4. 
  2. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6. 

Bibliografia

  1. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6. 
  2. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973. 
  3. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953. 

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.