Róża sina

Article on other languages:

• Blågrøn_Rose
• Vogesen-Rose
• Rosa_dumalis
• Rosa_dumalis
• Glitrós
• Orjanruusu
• Nyponros

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

Róża sina
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	Rosopsida
Rząd	różowce
Rodzina	różowate
Rodzaj	róża
Gatunek	róża sina
Nazwa systematyczna
Rosa dumalis Bechst. em. Boulenger
Synonimy
R. afzeliana Fr., R. caesia Sm., R. coriifolia Fr., R. glauca Vill., R. klßÜterskyi (Popek) Klášt., R. subcanina (H. Christ) Dalla Torre & Sarnth., R. vosagiaca N. H. F. Desp.

Róża sina (Rosa dumalis Bechst. em. Boulenger) - gatunek krzewu należący do rodziny różowatych. Występuje pospolicie na obszarach umiarkowanych i ciepłych półkuli północnej. Występują prawie w całej Europie, także na terenie Polski i jest u nas dość pospolita. Zaliczana jest do grupy róż dzikich.

Charakterystyka

Pokrój

Gęsty krzew o wysokości do 2 m.

Łodyga

Gałązki nieco sinonabiegłe z silnie hakowato zagiętymi kolcami.

Liście

Są złożone z 5-7 jajowato-eliptycznych listków. Listki są duże, szerokojajowate (czasami prawie okrągłe), nieco sino nabiegłe, krótko zaostrzone, o brzegach głęboko pojedynczo lub podwójnie ząbkowanych, przy czym ząbki są długie, wąskie i zwrócone nieco do przodu. Spodnia strona listków bez gruczołów (co najwyżej znajdują się one tylko na nerwie głównym).

Kwiaty

Wyrastają na szypułkach znacznie krótszych od podsadek. Posiada pięciopłatkowe, pojedyncze, różowe kwiaty. Szyjki słupków główkowate, duże i wełnisto owłosione. Działki kielicha sa silnie pierzastosieczne, po przekwitnieniu odginają się w dół i wcześnie odpadają. Kwitnie w czerwcu;

Owoc

Duży, czerwony tzw. owoc pozorny, w którego powstawaniu bierze rudział również hypancjum.

Biotop

Miedze, przydroża, skraje lasów, zarośla. Nanofanerofit.

Zmienność

• Tworzy mieszańce z r. alpejską, r. czerwonawą, r. francuską, r. gęstokolczastą, r. jabłkowatą, r. kutnerowatą^[1]
• Gatunek zmienny morfologicznie, wyróżnia się w jego obrębie kilka podgatunków, albo tzw. gatunków drobnych^[1]

Zastosowanie

• Roślina lecznicza
  • Surowiec zielarski : dojrzałe owoce (Fructus Rosae). Są składnikiem wielu mieszanek ziołowych. Zawierają oprócz ogromnej ilości witaminy C garbniki, karotenoidy, kwasy organiczne, olejki eteryczne, cukry, pektyny. Owoce są niezwykle bogatym źródłem witaminy C – zawierają jej dziesięciokrotnie więcej, niż porzeczka czarna. Już 1-3 jej owoce w zupełności wystarczą do pokrycia dziennego zapotrzebowania człowieka na tę witaminę. Naturalna witamina zawarta w owocach jest przy tym trzykrotnie bardziej skuteczna od witaminy syntetycznej w tabletkach. ^[2][3].
  • Działanie : słabo rozkurczające, żółciopędne, łagodnie moczopędne. Róża jest stosowana przede wszystkim jako lek ogólnie wzmacniające (bogate źródło witaminy C), ale także pomocniczo do leczenia różnych schorzeń wątroby, nerek i przewodu pokarmowego^[1].
  • Zbiór i suszenie : owoce zbiera się, gdy dojrzeją, ale jeszcze zanim zrobią się miękkie. Suszenie ich jest dość trudne; owoce trzeba rozdrobnić, przez pierwsze 10 min. należy trzymać je w temp. ok. 100°C, by szybko zniszczyć enzymy rozkładające witaminę C, potem suszyć w temp. ok. 50-60°C^[3]
• Kulinaria . Owoce róży mogą być używane do sporządzania przetworów i win.

Przypisy

Bibliografia