Sosna chińska (Pinus tabuliformis Carr.) – gatunekdrzewa iglastego z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Sosna chińska występuje w stanie dzikim na półkuli północnej, w Azji na obszarze zachodnich Chin i Półwyspie Koreańskim.
Długości i szerokości 4–9 cm, początkowo zielone, dojrzałe brązowieją. Łuski szerokie, zakończone wypukłą tarczką z niewielkim kolcem. Dojrzewają po około 20 miesiącach od zapylenia. Nasiona bladobrązowe długości 6–7 mm, ze skrzydełkiem długości 15-20 mm. Rozsiewane przez wiatr.
Zmienność
Pinus tabuliformis var. tabuliformis – występuje na terenie Chin, z wyjątkiem Liaoning. Łuski szyszek osiągają do 15 mm szerokości.
Pinus tabuliformis var. mukdensis – Liaoning, Korea Północna. Łuski szyszek osiągają ponad 15 mm szerokości.
Niektórzy botanicy uznają blisko spokrewnione sosny Pinus henryi i Pinus densata za odmiany sosny chińskiej. Starsze źródła włączają do odmian nawet znacznie różniącą się Pinus yunnanensis.