Szczaw zwyczajny

Article on other languages:

• Киселец
• Agrella
• Šťovík_kyselý
• Wiesen-Sauerampfer
• Sorrel
• Rumex_acetosa
• Okzalo
• Oseille
• Aceda
• Хуырхæг
• Rumex_acetosa
• Sóska
• Veldzuring
• スイバ
• Ängssyra
• Chút_chít_(cây)

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

Szczaw zwyczajny
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	Rosopsida
Rząd	rdestowce
Rodzina	rdestowate
Rodzaj	szczaw
Gatunek	szczaw zwyczajny
Nazwa systematyczna
Rumex acetosa L.
Sp.Pl.2, 1753
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa L.) - gatunek byliny z rodziny rdestowatych. Występuje w całej Europie i umiarkowanych strefach Azji oraz Ameryki Północnej. Rozprzestrzenił się wraz z europejskim osadnictwem w Ameryce Południowej i Afryce. W Polsce gatunek pospolity na całym obszarze (w górach po regiel dolny).

Pąki kwiatowe

Charakterystyka

Pokrój

Roślina wieloletnia, 30-100 cm wysokości.

Liście

Odziomkowe na długich ogonkach jajowato-podługowate, górne liście siedzące.

Kwiaty

Roślina dwupienna. Kwiaty małe, jednopłciowe w luźnych, wąskich wiechach, czerwonawe. Okwiat składa się z 6 działek w dwóch okółkach. Kwiaty męskie mają 6 pręcików, których długie nitki zwisają na zewnątrz okwiatu, kwiaty żeńskie pojedynczy słupek z z trójgraniastą zalążnią i trójdzielnym, pędzelkowatym znamieniem. Kwitnie od maja do czerwca.

Owoc

Trójgraniasty orzeszek o otoczony trzema skrzydełkami, które pełnią funkcję aparatu lotnego, umożliwiającego rozsiewanie nasion przez wiatr.

Część podziemna

Posiada zimujące kłącze i mięsisty, głęboki korzeń palowy.

Biotop

Rośnie na glebach żyznych, bogatych w azot (roślina azotolubna). W Polsce pospolity na polanach, łąkach i przydrożach, spotykany jako chwast ruderalny. Hemikryptofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Molinio-Arrhenatheretea i gatunek wyróżniający dla związku (All.) Aperion spicae-venti^[1]

Zmienność

Tworzy mieszańce z szczawiem rozpierzchłym^[2].

Zastosowanie

• Sztuka kulinarna: liście zawierające kwas szczawiowy są jadalne i używane w kuchni do przyrządzania zup, sosów i sałatek.
• Roślina lecznicza:
  • Surowiec zielarski: liść
  • Działanie: herbatka ze szczawiu pomaga przy dolegliwościach wątroby i nerek. Naparem płucze się owrzodzoną jamę ustną, przemywa czyraki i trudno gojące zranienia.

Odmiany

• szczaw wielkolistny
• szczaw 'Wielki Belwilski'
• szczaw 'Lyoński'

Ciekawostki

• Zawiera szkodliwy dla zdrowia szczawian potasu jednowodny, który wiąże się z wapniem, tworząc nierozpuszczalny związek nieprzyswajalny przez organizm. Nie powinny go jeść osoby cierpiące na kamienie nerkowe, reumatyzm czy artretyzm.
• Liściem wywabia się plamy z rdzy, pleśni i atramentu, usuwa zabrudzenia z pościeli, wikliny i srebra.
• Bydło nie zjada go, jest również niepożądany w sianie, gdyż obniża jego wartość i powoduje pleśnienie.
• Jest rośliną żywicielską gąsienicy motyla czerwończyk żarek.

Przypisy